Çevremde hep duyarım " yılım dolunca hemen emekli olacağım, biraz da kendime zaman ayıracağım". Genelde bunu bayanlar söyler, erkek evde oturmayı sevmediğinden, yapacak işi de olmayacağından böyle bir gaf yapmaz. Çünkü evde tüm işler bayanın görevidir kesinlikle!, "bu kutsal bir vazifedir, yaradılış böyle, kadınların eli daha yatkın böyle işlere" denir hep nedense. Bir insan ömrü boyunca her gün yemek, ütü, temizlik yapıyorsa elbette bu işin erbabı olacak. Beyler ancak bu iş için para veriliyorsa, onu meslek edinmişse yapar. Zaten bu nedenle Aşçılık mesleğini sadece erkekler icra eder (en azından Türkiye'de böyle). Kadın emekli olunca, üstelik daha 42 sinde iken, ne yapmayı planlıyordur çok merak ederim hep. Aldığı ikramiye değil ev, bir oda bile satın almaya yetmezken, emekli aylığı ise sadece mutfak masrafını karşılamazken, nasıl dinlenip kendine zaman ayıracaktır. Tanesi 20 milyondan kitap alıp okuyacak, bilmem karadeniz turu dünya turu yapacak, giymediğini giyecek yemediğini yiyecek mi? Yoksa daha rahat rahat temizlik yapacak, sofrayı daha bir donatacak, ütüyü daha bir itinalı yapıp, pasta börek yemeye Gün'lere mi gidecek?

Böyle kişiler için dinlenmek kavramı nedir pek anlamam ama , insan sevdiği bir işi yapıyorsa ve o işe de aklı-gücü yetiyorsa, istediği sürece çalışmalı derim. Çünkü iyi bir yaşam zevk aldığın şeylerin  toplamıdır sadece.

Bu konuya birilerine laf atmak ya da şikayet etmek istediğimden gelmedim, biraz önce TV'de 2005-2006 Sanat Kurumu en iyi kadın oyuncu ödülünün "Gece Mavisi" adlı oyundaki performansından dolayı Yıldız Kenter'e verildiğini öğrendim. Kenter röportajında, "bazı kurumların kendisine "Artık çalışma, dinlen" şeklinde davrandığını, Sanat Kurumu’nun ödülünün tam böyle bir dönemde gelmesinin kendisi için çok önemli olduğunu " belirtti. Bunu hangi Kurum ya da Kurumlar'ın söylediği belli!. Tiyatro sanatında yaş sınırının olmayacağını, repliklerini ezberleyebildiği sürece sanatını icra edebileceğini her bilinçli tiyatro seyircisi zaten çok iyi bilir. Ki Yıldız Kenter, seyredebildiğim tiyatrocular içinde tüm birikimiyle, tükenmez enerjisiyle, müthiş oyunculuğunu her zaman çok iyi sergiliyebilen hayran olduğum nadir oyunculardandır.

Onu eve kapatıp, dinlendirip daha rahat ölmesini mi sağlamak istiyor acaba bu söz konusu Kurumlar.

Bilmezler mi ki her tiyatro sanatçısının tek emeli, bir gün sahnede iken hayata veda etmektir.